مىخواستم ، غذايم پاكيزه‌ترين غذاهاى شما ، و زندگانيم از همه شما مطبوع‌تر بود ، به خداى سوگند از ( لذت گوشت ) سينه‌ها و كوهانها و نانها ( يا گوشتهاى پخته و بريان شده ) بىخبر نيستم ، و ليكن خداى را يافتم كه گروهى را با كارى كه انجام داده‌اند سرزنش كرده و گفته است : أَذْهَبْتُمْ طَيِّباتِكُمْ فِي حَياتِكُمُ الدُّنْيا « 50 » . » و از سخنان پيامبر ( ص ) كه به آن براى كالاى دنيا مثل زد ، اين گفتار است : « إنّ ممّا ينبت الرّبيع لما يقتل حبطا أو يلمّ » « 51 » ، و « حبط » اين است كه چارپا آن قدر بخورد تا شكمش باد كند و بيمار شود . و الحارث بن مازن بن عمرو بن تميم « حبط » ناميده شده ازآن‌رو كه در سفرى چنان حالتى بر او عارض شد ، و پسران او « حبطات » ناميده شدند ، و نسبت به آن اسم « حبطىّ » به منظور حصول تخفيف از اجتماع چند كسره است . پيامبر ( ص ) از آن سخن ؛ اين معنى را اراده كرد كه دام را چراگاه خوش آمده ، و چه بسا بيش از ظرفيّتش خورده و شكمش باد كرده است . و پيامبر ( ص ) در دعايش مىگفت : « أعوذ بك من الجشع و الهلع » . پس خداى - تعالى - با گفتارش : إِنَّ اللَّهَ يُدْخِلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ وَ الَّذِينَ كَفَرُوا يَتَمَتَّعُونَ وَ يَأْكُلُونَ كَما تَأْكُلُ الْأَنْعامُ وَ النَّارُ مَثْوىً لَهُمْ - پس خدا با آن گفتار ، روشن ساخت كه او - تبارك و تعالى - بهشت را به كسى بخشيده كه در مورد آنچه ياد كرديم ، به دستور قرآن و سنّت تمسّك جويد .

--> ( 50 ) - سورة الاحقاف ( 46 ) آيهء 20 . ( 51 ) - النهاية ، ج 1 ، ص 331 .